WERKEN MET EEN SHELTIE

De standaard van de Sheltie begint met de woorden: "Een kleine, langharige werkhond...." deze woorden geven aan dat een Sheltie niet voor niets veel gebruikt wordt in de hondensport, zoals onder andere "Behendigheid" en "Gedrag en Gehoorzaamheid". Mieke Boode doet meer met haar Sheltie....

Na een hartinfarct kocht zij haar eerste Sheltie "Shadow" en er ging een wereld voor haar open. Door borstkanker en chemo had ze alle tijd om met de, inmiddels bij gekochte Border Collie, "Wicky", te trainen en mee te lopen met een herder van de kudde van Staatsbosbeheer in Haaksbergen. Na de laatste chemokuur (donderdags) overleed Shadow (zaterdag) en daar was ze pas echt kapot van: haar maatje waar alles mee begonnen was. De namen Shadow en Wicky werden samen gevoegd in Mieke's kennelnaam "Shadwick's Keek O Day". "Keek O Day" is Keltisch en betekent Sunrise. Of een beetje Twents "Kieke in de dag".
Foto Cubie en Mieke
Na Shadow bleef de behoefte aan een Sheltie en deze keer ging Mieke bewust op zoek naar een Sheltie met werkvermogen en kwam bij ons op Terschelling, het eiland waar Mieke al vanaf haar 16de "iets" mee heeft, terecht. Ayla, onze sable teef, was gedekt en Ayla was bij ons de Sheltie die de poes altijd dreef wat voor Mieke, die inmiddels zelf een koppeltje schapen had, erg interessant was. Ayla kreeg eind 1998 twee sable pups, een reu en... een teefje voor Mieke, "Cubie" (Acutie Decubie v.d. Noorder Gronden).

Foto Duggan en Cubie Cubie heeft twee werkende Border Collies als voorbeeld, dit tesamen met de inprenting bij schapen heeft haar tot een volwaardige herdershond gemaakt. Natuurlijk "twaalf-uren" zoals een Border Collie kan een Sheltie niet maar als ze alleen de wei in gestuurd wordt haalt ze in d'r eentje 100 (of 450!) schapen op. Wat ze ook goed doet is "langs pad" zorgen dat de schapen aan één kant van de weg of pad blijven. En in het voorjaar, wanneer er lammeren geboren zijn, in Cubie een onmisbare hulp in de stal. De ooien gedragen zich dan niet als makke lammetjes maar zelfs daar is Cubie niet van onder de indruk. Ook haar broertje "Duggan" (Adashing Duggan v.d. Noorder Gronden), van Karin Zwankhuizen, is een paar keer bij Cubie en haar schapen op bezoek geweest en ook hij bleek talent te hebben.


Foto schapen drijven Foto Duggan en Cubie

Tegenwoordig is Mieke herderin bij Staatsbosbeheer en bekend bij het Nieuwsblad van het Noorden.

HERDERIN IN MARKELO

Midden op het uitgestrekte heideveld op De Borkeld in Markelo zit de veertigjarige Mieke Boode uit Hengelo ontspannen op een heuveltje. "Zo kan ik de kudde goed overzien", zegt ze. Aan haar voeten grazen honderd schapen vredig het gras weg tussen de heidepollen. Uit niets blijkt dat herderin en kudde elkaar nog maar pas kennen. "Het zijn makke dieren, die zich heel snel aanpassen", vertelt Mieke.

De Veluwse heideschapen arriveerden twee weken geleden bij de puntgave authentieke schaapskooi aan de Hochtweg in Markelo. Op initiatief van Staatsbosbeheer graast er na

dertig jaar weer een kudde in het natuurgebied ten noorden van Markelo. De herkauwers moeten ervoor zorgendat de 120 hectare heide op De Borkeld ook heide blijft.
"Gelukkig ging de bedrijfsvereniging akkoord", zegt de Hengelose, die - voor ze in de WAO belandde - achttien jaar als manager huishoudelijke dienst bij een instelling voor mensen met een verstandelijke handicap werkte. Een hartinfarct en borstkanker wist ze te overwinnen.
Haar nieuwe werk schept voldoening. Tussen de dieren voelt de herderin zich op haar gemak. "Schapen zijn leuke, vriendelijke
beesten en de honden zijn mijn beste maatjes. Ik voel me gelukkig. Vriendschap met dieren is veel onvoorwaardelijker dan met mensen." Ze houdt van de serene rust op de heidevelden.
"Saai? Ik verveel me nooit in de natuur. Er is altijd wel wat te zien. Ik heb altijd wat te lezen bij me, maar ik kom er bijna niet aan toe."
En eenzaam voelt ze zich niet."Voorbijgangers maken vaak een praatje. Soms heb ik daar geen zin in, dan verstop ik me achter een boom".

Uit: Nieuwsblad van het Noorden 1999

Helaas heeft dit geweldige verhaal een droevig einde want op 24 mei 2004 heeft Mieke Cubie moeten laten inslapen...

Acutie Decubie van de Noorder Gronden
"Wat een liefje die Cubie van de Noorder Gronden"

Alles in mij huilt

Precies 3 maanden nadat we van Joint afscheid moesten nemen
hebben we afscheid moeten nemen van de kleinste in onze roedel
Zo klein, en tegelijk zo groots
Op kleine voetjes, vele kilometers trouw
Oh Cubie, klein vrouwtje, wat hou ik van jou!

Altijd opkijkend, vlak aan m'n voeten
Blij om met ons tweeën het avontuur te ontmoeten.

Je leven was kort, maar wat hebben we genoten!
Schapen hoeden, wat een talent,
200, 400 zelfs 800: ongekend

Zo klein, over grote pollen hei
altijd vol vertrouwen, enthousianst en blij
zonder angst voor wat er ook liep in de wei;
Koeien, de ezels, paarden of schapen
menigeen stond zich te vergapen!

Wat wij samen ondernamen dat vond je okee
Je wandelde dan onbevreesd met me mee.

Vrolijk tot de laaste dag
Je heb me misleid met je glanzende vacht
Niet zo fit en wat moeite met eten
Een operatie om het zeker te weten
dat er wat in jou buikje zat
het leven uit jou zou hebben gejat
We hielden je slapende
Voor altijd.....

Mijn leven, m'n liefje, m'n cubsemubs
m'n vriendin, m'n collega, m'n kind
scharrelkipje turbokipje o zo bemind

Zo verweven, een deel van mijzelf
'k ben zo verdrietig, zo verslagen
zo veel leed, haast niet te dragen
houd moed en blijf vertrouwen!?
Altijd zal ik van je houden


Mieke
Foto's: Mieke Boode en Karin Zwankhuizen


Terug