GEBITSVERZORGING, HOE EN WAAROM


Gebitselementen zijn vaak bedekt met een laagje tandplaque wat bestaat uit speeksel waarin allerlei onregelmatigheden, zoals bacteriën, zijn achtergebleven. Tandsteen is verkalkte plaque, het heeft een geel/bruine kleur en is zeer poreus. Hierin voelen bacteriën zich goed thuis. Voedselresten, die na het eten in de mondholte achterblijven, zijn een voedingsbron voor deze bacteriën. De afvalstoffen die deze bacteriën afgeven hebben een zeer onaangename geur. Dit is, tezamen met de geel/bruine verkleuring, één van de eerste symptomen van tandsteen. Tandsteen wordt met name ‘s nachts gevormd omdat dan de bek van de hond in rust is. De bewegingen van de lippen en tong houden overdag de gebitselementen redelijk schoon.

Op plaatsen waar de speekselklieren uitmonden, zoals ter hoogte van de P4 in de bovenkaak, vormt zich het snelst en de meeste tandsteen. Het tandsteen hecht zich niet alleen op de zichtbare gedeeltes van de gebitselementen, maar kruipt ook onder het tandvlees. De bacteriën veroorzaken dan een tandvleesontsteking (gingivitis). Het tandvlees is dan rood en pijnlijk. Deze meestal lichte ontstekingsvorm wordt vaak nauwelijks opgemerkt, vaak ziet men alleen een verhoogde neiging tot tandvleesbloe-dingen.

De spleetvormige ruimtes tussen tandvlees en tand wordt door de aanwezigheid van het tandsteen steeds groter. Men spreekt dan van parodontose en wanneer dit gepaard gaat met een ontsteking heeft men het over parodontitis. Wanneer dit proces niet gestopt wordt dringt dit geleidelijk door naar de dieper gelegen delen van het steunweefsel zoals het bot en wortelvlies. Deze worden dan langzaam afgebroken zodat de betrokken gebitselementen op den duur hun steun verliezen, los gaan staan en uiteindelijk zullen uitvallen.

Een goede tandhygiëne kan deze problemen voorkomen. Wanneer er al veel tandsteen onder het tandvlees aanwezig is moet dit eerst, soms onder narcose, verwijderd worden door uw dierenarts. Hierna kunt u zoveel mogelijk nieuw tandsteen tegen gaan door het regelmatig geven van harde brokken, kauwkluiven en poetsen met speciale hondentandpasta en tandenborstel, vinger-tandenborstel of poets-gaasjes. Masseer hierbij ook het tandvlees, ook wanneer het tandvlees bloedt. Tegenwoordig is er ook een kleverige pasta (Bucadog) die u dagelijks rechtstreeks tussen het tandvlees en de wang mag aanbrengen. De pasta veroorzaakt een schurend effect voor de aanwezige tandsteen.

Plaats bij het verzorgen van het gebit, uw Sheltie op tafel en ga zelf zoveel mogelijk schuin achter de hond staan waarbij u het hoofd tegen u lichaam aan houd. Op deze manier heeft u meer controle over uw poetsbewegingen dan wanneer u voor uw Sheltie zou gaan staan. Dit geldt ook voor het verwijderen van tandsteen met een speciaal hiervoor bedoelde scaler. Doe dit alleen wanneer uw hond gewend is aan tandenpoetsen en stil kan blijven zitten. Door het tandsteen eerst aan te stippen met een wattenstaafje gedenkt in waterstofperoxide 3% wordt het na enige minuten iets makkelijker om het tandsteen te verwijderen. Dit komt omdat waterstofperoxide het poreuze tandsteen schoon en hol bruist. De scaler houd u vast in de pen greep waarbij u met uw pink of ringvinger op een nabij gelegen gebitselement steunt. Zo schiet u met de scherpe scaler minder snel uit. Spoel na het poetsen de tandenborstel goed schoon en desinfecteer een scaler na gebruik met alcohol.


Karin M. Vrieswijk-Zeijlemaker, tandartsassistente
Sheltiekennel v.d. Noorder Gronden



Terug